"این مواجهه شعور'>شعور ظاهر و باطن آقای میبدی و این حقیر سید احمد فردید با یک تلفون بود که ناگهان شروع شد . شعور ظاهر و باطن میگویم و آنرا با آنچه امروز در زبان فارسی ضمیر آگاه و ناخودآگاه تعبیر میشود بیک اعتبار تقریب میکنم و باعتباری دیگر تبعید."(سید احمد فردید،یادداشت)

"در زبان لاتینی به "راه نمودن، هدایت کردن" می گویند ducere  ، "به میان، میان" را می گویند inter ، از این دو جزء درست شده است لفظ introduction  که در زبانهای اروپائی (از جمله فرانسوی و انگلیسی) رواج دارد (در آلمانی با توجه به همان معانی لفظ  Ein-fuhrung را ساخته اند) استادِ فقید نویسنده، متفکر و آموزگار تفکر ، مرحوم سیداحمد فردید با موی بینی خاصی که از استادی چون او بر می آمد، برای گزارد حق این معنی ، لفظ پارسی "درآمد" را اختیار نمود که هم اکنون در میان اهل نظر معهود و متداول شده است."(پرویز ضیاءشهابی، درآمدی پدیدارشناسانه به  فلسفه دکارت، صفحه 9 ) ادامه مطلب

"در وادی نظر وقتی عنوان شاكلهشناسی را بر جلد كتاب یك استاد فلسفه میبینیم، به یاد واژه «شاكله» میافتیم كه سیداحمد فردید برای مفهوم كانتی schema پیشنهاد كرد."(محسن آزموده، مصاحبه با نصراله حکمت، روزنامه اعتماد 4/10/1397)

"...نیست انگاری کلاسیک یا اکستاتیک (extatique) یا "نیست انگاری انجذابی"، جذبه برای انسان و حال و شوق است و شور است و شر است..."( سید احمد فردید 14/5/1365)

این "نرمش" هم مسخره است قاعده این است که شما اگر فعلی را آوردید .... درست است، "دیدن"، "ببین" می شود "بینش"، می بریدش به امر، "ببین" می شود "بینش" وگرنه "نرمش" ساختگی روزنامه است نه؟ "نرمش" که نمی شود کلمات فارسی قاعده اش اینطور است می بریدش به امر بعد ببینید چه می شود. "رفتن"، "برو"، "روش". "دیدن"، "ببین"، "بینش". "خوردن"، "بخور"، "خورش" اما "نرمیدن" که شما ندارید که بگوئید "بنرم" و "نرمش". از اینها زیاد است تو فارسی یکی دوتا نیست ها! (سیداحمد فردید 17/4/65 )

".....بنابراین اساس کار بنده می گویم علم الاسماء تاریخی است. حکمت انسی گفتم یعنی آشنائی به اسم پریروز و پس فردا، "انس" با "آشنائی" و "گنوسیس" همریشه است، کلمات دیگری هم دارد" (سیداحمد فردید 17/4/65)

"بنده بعد توضیح خواهم کرد که این کلمه "حظ نفس" با "تن آسانی" هم چم و همگن است. امروز در روزنامه ها فعلا "تن آسائی" می نویسند، اینها اشکالی ندارد، بجای دور یا تسلسل، دورتسلسل می نویسند! همچنین {می نویسند}تن آسائی. آسودگی و آسایش با آسانی هم چم است و همگن. این کلمات همریشه هستند. تن به معنی "خود" است، در اوستا هم تن به معنی "خود" است" (در امدی به حکمت معنوی 1351)

مسأله ديگري كه بنده بايد براي شما مطرح كنم مسأله التقاط است و اختلاط، كلمه اختلاط ، خلط ، با كراسيس به يوناني و سرشت فارسي هم ريشه است اگر يك چيزي به هم سرشتيم اين ميشود اختلاط ، امتزاج و آميزش , اادامه مطلب

"....بنابراين فكر اقسامي دارد. يكي اين فكر است، اين فكر حسابگرانه به حسابگري علمي نه قبل از تماس با غرب وجود داشته و نه در قرون وسطي و نه حتي در يونان . اجمالا چرا! براي اينكه رياضيات فكر كمي است و ادامه مطلب

"حوالت كه ميگويم شعار نيست! بلكه با شعور قرين است - يا با خودآگاهي - اما حالا من اگر بخواهم كه بيان كنم حوالت چيست بايد بروم به قضا و قدر، خودش چند صفحه لازم دارد. آنهم بااين الفاظ فاقد ذكر وفكري كادامه مطلب

""انگاری" تعبیری است که به یادآوری آقای دکتر فردید در زبان پهلوی نیز درست به معنی "ایسم" بکاررفته است. مثلا در کلماتی چون "دوبن ایست (دو بنیشت)انگاری) به معنی مذهب ثنویت (دوآلیسم) و "نیست ایزد انگاری" به معنی مذهب الحاد"( "کرامت الله موللی، از زیرنویس های "پدیدار شناسی و روان درمانی")

"مسألهاي كه باز اجمالا به آن تفصيل دادم و باز هم تفصيل خواهم داد مسأله زمان است، زمان عرضي و زمان طولي ، زمان عرضي است و آگاهي، آگاهي منتشر همه كس، يك زمان طولي است كه سيرش شروع ميشود مي رود تا قرب فرائض، يك زمان هم بينابين قرب نوافل و فرائض است ، اين زمان معقولات ثاني است زمان اعتباريات حكمي است، بحث حصولي و حضوري از اشياء است, از اسم است".(دیدار فرهی وفتوحان آخرالزمان)

"وارستگی مورد نظر هایدگر gelassenheit ، وارستگی و رستگاری ازدنیا پرستی است. از روی یک ترجمه انگلیسی وارستگی را "تبری" ترجمه کرده اندکه درست نیست.معنی دیگر وارستگی، "تفویض" است" (سید احمد فردید 1365)

"اتیمولوژی معمولا علم اشتقاق است و حال آنکه در پریروز زبان اصادامه مطلب

"از بين رفتن شدت و ضراء امروزي، دردمندي لازم دارد. درد "فراق" . اين درد فراق مقتضي "خودآگاهي" و بالاتر از اين ، از براي سيرازخودآگاهي به دلآگاهي، "مرگ آگاهي" و "ترس آگاهي" است. جوانان ما مرگ آگاه و ترس آگاه هستند. جوانان ميروند شهيد ميشوند واين بزرگ سعادت است."(سید احمد فردید، نسبت دیانت حقیقی اسلام با فلسفه و علم 1359) ""مرگ اندیش" در مولانا آمده و آن اهل سباء عافیت طلب به انبیاءمیگویند بروید! "مرغ مرگ اندیش گشتیم از شما". انبیاء آمده اند بشر را "مرگ آگاه" و "مرگ اندیش" کنند . حالا من نمیگویم مرگ اندیشم. مگر کار آسانی است انسان مرغ مرگ اندیش بشود و مرگ آگاه. اگر با دیانت اسلام مرگ آگاه و مرگ اندیش شد و دل آگاه آن {انسان} موحد است، یعنی در راه رفته، طریقت شرط است."(سید احمد فردید، مصاحبه با کیهان فرهنگی 1365) "تا وقتی "آدمیزاد" با "مرگ آگاهی" و "ترس آگاهی" از خودش – از خود فردی و اجتماعیش – فنا پیدا نکند، انس به حق پیدا نخواهد کرد." (سید احمد فردید، از دست نوشته ها)ادامه مطلب